Pasożyty

Pasożyty zewnętrzne
Jest kilka rodzajów pasożytów mogących zaatakować Twojego psa. Pchły i kleszcze są widoczne gołym okiem, natomiast roztocza można zobaczyć tylko pod mikroskopem.

Pchły
Pies może mieć pchły, nawet, jeśli się nie drapie.

Psy, które się drapią, często są uzależnione na pchlą ślinę. W rezultacie każde ugryzienie pchły powoduje swędzenie, zaczerwienienie skóry i małe czerwone wypryski. Jeśli zwierze ma silną alergię, tylko kilka ugryzień pchły może być dotkliwe w skutkach. Problem jest znacznie większy podczas lata i jesieni, w miejscach gdzie zimy są mroźne. W strefach ciepłego klimatu, problem ten jest całoroczny. Pchły rozmnażają się w środowisku zwierzęcia, np. w domu w czasie zimy. Jeśli Twój pies ma pchły, nie lecz tylko jego, ale i wszystkie inne zwierzęta w najbliższym otoczeniu. Jest wiele rodzajów sprayów, szamponów i innych środków zwalczających te pasożyty.

Kleszcze
Są dość niebezpieczne, gdyż przenoszą choroby mogące zaatakować Twojego psa bądź ciebie. Niektóre z chorób przenoszonych przez te pasożyty to: borelioza i babesioza. Zapytaj weterynarza o środki zapobiegawcze. Gdy znajdziesz kleszcza u swojego psa, możesz go usunąć za pomocą szczypczyków, chwytając kleszcza w okolicy główki i wykręcając (nie wyrywając) go energicznie w stronę odwrotną do ruchu wskazówek zegara. Włóż kleszcza do słoika z alkoholem, aby go zabić. Sprawdzaj otoczenie swojego psa i podejmij odpowiednie środki, gdy znajdziesz coś niepokojącego.

Roztocza
Są trzy rodzaje roztoczy - świerzbowców:

• Sarcoptes scabiei canis: wywołuje świerzb. Najpowszechniejszymi objawy: intensywne swędzenie, pies jest niespokojny, cały czas drapanie i gryzie zainfekowane obszary. Skóra staje się zaczerwieniona i opuchnięta, wypada sierść. Pasożyty te przenoszą się przez bezpośredni kontakt z zarażoną jednostką, atakują zwierzęta jak i ludzi. Aby poradzić sobie z tą dolegliwością, może zajść potrzeba zgolenia włosów.
• Nużeńce (Demodex canis): mogą wywołać nużycę u psów, nie-zaraźliwą postać świerzbu. Te roztocza są naturalnymi mieszkańcami psiej skóry, a jedynym powodem choroby może być obniżenie poziomu odporności. Wygląda na to, że podatność na tę chorobę przenoszona jest genetycznie, gdyż niektóre rodziny psów wykazują większą podatność. Takie psy nie powinny być hodowcami.
• Otodectes cynotis: maleńkie pasożyty, które żyją na skóry wewnątrz uszu. Przekłuwają powierzchnię skóry, aby się odżywiać, powodując zapalenia i dyskomfort. Jeśli tego nie wyleczymy może to skutkować infekcjami bakteryjnymi i utratą słuchu.
  
  
  Widoczne objawy:
  
  • nadmierne i ciągłe drapanie wokół uszu;
  • potrząsanie głową;
  • niespokojność, nerwowość;
  • dotknięcie ucha powoduje mocny ból;
  • brązowa wydzielina w uszach;
  • brzydki zapach z uszu.

Zapytaj weterynarza o sposoby postępowania wobec poszczególnych grup świerzbowców.

Pasożyty wewnętrzne

Pasożyty układu pokarmowego
Mogą być przenoszone w macicy matki, przez kontakt bezpośredni z zarażonym zwierzęciem, lub przez zjedzenie pasożytniczej substancji. Najważniejsze rodzaje pasożytów wewnętrznych to: glisty, tasiemce, tęgoryjce i włosogłówki. Larwy glisty mogą się szybko rozprzestrzeniać w tkankach zwierząt i ludzi, jeśli zostały połknięte. Taka infekcja może być bezobjawowa, lub powodować nieprzyjemne symptomy. Powinieneś uważać, aby Twój pies nie nabawił się tych pasożytów.

• Pasożyty mogą wywołać u Twojego psa biegunkę, wymioty i opóźnienia w rozwoju. Dwa razy do roku powinno się badać stolec, aby Twój weterynarz mógł wykryć i wyleczyć pasożyty. Weterynarz zaleci ci najlepsze metody odrobaczania.

Inne pasożyty wewnętrzne
Komary mogą przenosić pasożyty, które atakują serce i układ krążeniowy. Objawy infekcji obejmują: kaszel, gorączkę, trudności z oddychaniem, zmniejszoną aktywność i utratę wagi. Można zapobiec chorobie poprzez regularne badania, jak również poprzez stosowanie kuracji zapobiegawczej w czasie sezonu występowania komarów, lub podróży do miejsc o ciepłym klimacie.